سال نو وَ خشی ونـَکی

نشانه های بهار را در زاد بوم و دیار پس از گذشتن سوم و سرما ی چله به استقبال می رویم..بارانی اگر باشد که سرسبزی و نشاط و اگر نباشد هم هوای خوش ما را در کوتاهترین تعطیلی هم که باشد به دور هم جمع می کند..در جای جای اچمستان چهارشنبه سوری رسم خود دارد و کنته های نخل و سیب زمینی های زیر بل و تش...و لبخند هفت سین بر چهره ی زندگی..امسال هم با گلستان موسیقی به استقبال بهار رفتیم..شادی و انرژی گرفتیم و آنها که دور از دیارند اگر توانشان بود توشه بر دوش در راه ده اند..سلام ما را به ده برسانید به آبد شهر دلها که بوی آب و خاک بهاریش جان را زندگی دوباره می بخشد..به برکه های نیمه پر به نخل های سرفراز سربه زیر به بلبلان عاشق بر کنار و کهور ..

اچمستان سال نو شمسی را به همه ی دوستان عزیز تبریک می گوید و برای همه سالی آکنده از نشاط آرزو می کند با امید به این که با همراهی شما در سال پیش رو وبلاگ نیز سرشار از وجود گرمتان گردد.

و این دعا همراه روزها و شبهایتان : روسفیدی/سربلندی/سرفرازی/سرسبزی/دل خوش و رزق و روزی با شما باد.

*با سپاس از آقای برزکار بخاطر عکسهای زیبا

نوای اچُم

رسیده ایم به نزدیکی روزی که روزهاست در انتظارش بوده ایم ،بار دیگر گلستان و بار دیگر بهار با شکوفایی ترانه های جنوب.به انتظار همه ی دوستان برای همراهی در شور و شادیمان در داک تاک امارات مول خواهم بود .

با مهر و احترام احسان عسکری

یوسف هادی

بیستم مهر ماه هفتاد و نه، کوس مرگ بر بام موسیقی بستک زدند تا بزرگمردی که بیش از چهل سال نوای آسمانی خویش را به دل اچمی‌ها می سپرد رخ در نقاب خاک کشد..از اولین کسانی بود که صدای خویش را بر گرامافون ضبط کرد و به دست اهل دلانی که هنوز به آوای پای کاروان -دنکولو دنکاو-زندگیشان می بخشید رساند.
او در سال 1316 متولد شد در بحرین قد کشید و همان جا موسیقی را در کنار بستکی های مقیم که اغلب سیاهان خانه زادشان را نیز با خود از بستک همراه آورده بودند فرا گرفت.هر سال سختی های مسیر رفت و آمد به دیار را به جان می خرید و در ماهای پایکوبی و شادی شهرش که اغلب هواخشون و بهار بود شریک می شد.غلام ایاز از یاران همیشگی او از سیاهان خوش نفسی بود که در ساز دمیدنش نان بود که روح به جانی دمیدن..رقص سنگین و وزین بستکی با ساز ایاز و اساک فیریز و محرم و آوای خوش یوسف هادی همراه می شد و شادی به دلهای مجذوب موسیقی می بخشید.

اگر چه برای مدتی فعالیت موسیقی در ایران کمرنگ شد و رفت و آمدهای یوسف هادی به ایران نیز تحت تاثیر این جریان قرار داشت اما نوارهای او کماکان به دست مردم می رسید و بخش فارسی رادیو کویت نیز با پخش آهنگ های او دل طرفداران امی خود را که در سراسر منطقه پخش بودند را به دست می آورد.با همه ی اینها آرزوی یوسف هادی برگشت به دیار و اجرای موسیقی در بین مردمی که از نزدیک حس و لمسش کنند و از خودش باشند بود از این رو دگر بار دل به دیار بست و در برگشت با چند اجرا در جمع مردم در عروسی ها روان خویش را آرامش بخشید.

یوسف هادی شصت و سه سال بیش نداشت اما حس می کرد در دیار است و دین خود را نسبت به هم زبانان و به قول خودش بستک عزیزش ادا کرده.از این رو شبی به آرامی سر به بالین می نهد و صبح روز بعد از خواب بر نمی خیزد..

ناگفته نماند که سرایندگان خوب بستکی همواره او را همراهی می کردند از این رو وقتی ترانه های اورا مورد بررسی قرار می دهیم می بینیم یک تاریخ و یک فرهنگ عظیم در موسیقی او موج می زند..روانش شاد و یادش گرامی باد.

*عکس از وبلاگ هرنگ سبز

شور و شوکت /استاد فیصل دانش

در پروفایل شور شرجی که وبلاگ سفرنوشته ها و دلنوشته های اوست خودش را اینگونه معرفی نموده:

نام: فیصل دانش

تاریخ تولد: 20 شهریور 1339

جنسیت: مرد - متاهل

محل سکونت: ایران - بندرعباس

درباره من: بنام او که قلم به دستم داد تا بنگارم از آنچه در کنج دلم می گذرد. و بنام آنکه یاری ام کرد تا با واژه ها آشنا شده و از شور و شرجی احساس بنویسم....

مرا بهتر از خودم میشناسید..از روزهایی که رفته اند و روزهای پیش رویم که باز هم با شماست.

و متواضعانه درباره علاقمندی هایش نوشته:

علایق: ورزش - عکاسی - شعر - نقاشی - وبلاگ نویسی

سیاسی/اجتماعی: مشارکت در کارهای گروهی و اجتماعی

کتابهای مورد علاقه: تاریخی - رمان - ادبی و شعر

فیلمها و سریالها: فیلم های تاریخی

موسیقی مورد علاقه: اصیل ایرانی

ورزشهای مورد علاقه: تکواندو - کوهنوردی - پیاده روی - هندبال - بسکتبال

............

آیا ما هم او را به این اختصار می شناسیم؟

پس کیست آن فیصل دانش که اولین مدال رنگین تکواندورا در المپیک سئول بر گردن آویخت واولین مدال المپیک تکواندو کشور ... اولین مدال المپیک کشور بعد از انقلاب ... و تنها مدال المپیک استان هرمزگان در بیست و چهارمین دوره المپیک تابستانه سئول 1988 کسب کردو به نام ایران و ایرانی افتخار آفرید و بعدها مدالهای رنگارنگش در عرصه های مختلف جهانی اشک شوق به دلها نشاند و شور ها به پا داشت..

ما خانواده افتخار آفرین دانش را به نام تکواندوی ایران و جهان می شناسیم و فرید و فریبرز و فرجام را هم از خاطر نمی بریم چه برسد به استاد فیصل که فعالیت های مختلف اجتماعی او همواره موجب شادی دلها بوده است..به راستی که خون مادری اچمی در رگانش جاری است و زبان زیبای اچمی بر لبش روان...
به پیشنهاد دوستان و همراهان اچمستان گردن می نهیم و سعی می کنیم به زودی مصاحبه ای با فیصل دانش عزیز داشته باشیم ..
امید که استاد زمانی برای همراهی با ما در مصاحبه داشته باشند.

شور نوا

زندگی اچمی همیشه با شور سوز و شیدایی شروه و ترانه هایش همراه بوده ..چه بر بلندای نخل و چه در فصل برداشت از گندمزار ..و چه در شیدایی عرفانی مولود خوانی وقتی دست در کمر هم یا هو و یا حق گویان میلاد نبی اکرم را گرامی می دارند..سینی های شیر داغ آنگاه که زمستان سرد با شادی مولود گرما می گیرد و شربت های خنک در تابستانهای داغ مولودی..شروع ماه مولود ..شروع شادی ها و سر آغاز ساز و تنبک ها و دستمال در هوا رقصاندن ها یی است که لبخند زندگی را برا لب می آورد و شکوه روزگاران را می ستاید...

مولود خواني به مناسبت ولادت نبي اكرم

روستاي كنچي هرمزگان/ شب دوازدهم ربيع الاول 1434

عکس از رامی رفیعی

بَر ِنـَه -خنج

عکس از دکتر خنجی

گلستان بهار

امروز وقتی خبر قطعی کنسرت گلستان را شنیدم خیلی خوشحال شدم.از این که دوباره بسیاری از اچمی های زنده دل می توانند این اتفاق بزرگ را از نزدیک ببینند و به قول دکتر خنجی در این شور همدلی همراه باشند.گلستان چیزی فراتر از یک گروه است.چرا که دو ملت و دو فرهنگ را در یکی کردن جهانی که ما در دهکده ی کوچکش هستیم همراه می کند.موسیقی زبان مشترک تمام ملت هاست.آن حس درونی ای که بودنمان را به یکدیگر پیوند می دهد و چه دلنشین تر از این که این موسیقی با زبان اچمی که زبان دلدادگی هاست همراه باشد.

می دانم که همه ی دوستداران گلستان که خبر برگزاری کنسرت را شنیده اند چه در ایران و چه در امارات و هر جای دیگر که توان آمدن داشته باشند بی صبرانه منتظرند...چنان که من بی صبرانه منتظرم...